Parmantig paradeert ze, parafraseert ze
Wat ze uit ‘r hoofd van de pooier heeft geleerd
Het is haar tweede keer, ze loopt als verdoofd
Ze kijkt naar beneden en verweert zich niet meer
Want ze houden haar goed vanuit de wagen in de gaten
Ze houden niet van haar, anders zouden ze haar laten gaan
Ze zat het liefst zonder haar, dan zouden ze haar laten gaan
Althans dat is de illusie als ze elke morgen opstaat
Ze is bang voor de vent die haar verrot slaat
Als ze niet doet wat hij in zijn gekke hoofd heeft
Ze vraagt zich af waarom ze hem ooit geloofd heeft
Ze is op zoek naar iets dat hoop heet
Maar dat is ver te zoeken op de Wallen van de Loosdreef
Hopelijk haalt ze de volgende maand
Wanhopig snikt ze de volgende vraag bij elkaar:

MARISKA KALMA
‘Wie ziet mij?
Wie ziet mij?
Wie ziet wie ik ben?’

Twee jaar geleden was zijn eerste keer
Hij weet het nog zo goed als de dag van gisteren
Wanneer was zijn laatste bezoek ook alweer?
Oh ja, dat was gisteren
Hij wil het niet meer, maar het laat hem niet meer los
Heeft hem in zijn greep en het voelt aan als een strop
En deze strop doet hem telkens weer de das om
Elke dag keurig naar zijn werk met zijn das om
Maar achter de schermen is het anders
Als zijn vriendin dit ziet, kiest ze vast iemand anders
Is wat hij dacht als hij loopt naar de Wallen
Hij slaapt slecht, en daarom lopen er wallen
Onder zijn ogen, hij kan het niet geloven
Is dit nou echt het leven waarvoor hij heeft gekozen?
Hij wil eruit, maar is zelf niet bij machte
Zijn vermoeide geest geeft de volgende gedachte:

M-JOCK
Wie ziet mij?
Wie ziet mij?
Wie ziet wie ik ben?

Ze schrikt, ze zit rechtop in bed
Het lijkt net of iemand wat tegen haar zegt
Ze draait zich om en ze valt weer in slaap
Nachtmerries, omdat de dag zich herhaalt
Maar deze keer is alles anders. Ze ziet een Man in het zand
Die rustig met haar wandelt, met haar praat
Vraagt hoe het gaat, om haar geeft en haar als gelijke behandelt
Hij is er ook, hij staat aan de kant
Hij schaamt zich diep voor zijn status van klant
Dan valt zijn blik op wat er staat in het zand
Vergeven, verbazing maakt zich van hem meester
Hij, deze man met ontzettend veel gebreken
Hij breekt bij het zien van de ogen van de Meester
Zijn liefde horen zij als Hij zegt
Ik wijs je niet af, maar ik wijs je de weg

MARISKA KALMA & M-JOCK
Ik zie jou, Ik zie jou, Ik zie wie je bent